Wytze Visser / E-mail: [email protected] / Mob. 06 51297570  

Insta: werkenvanwytze  / FB: werkenvanwytze. / BlueSky: @WytzeVisser

Ik las het artikel "Verlies" van historica Beatrice de Graaf in NRC op 6 december 2025. Het was in grote lijnen een bevestiging van mijn idee dat er in het Westen, en dus ook in ons land, een groot onderhuids ongenoegen leeft. Dit ongenoegen heeft meerdere oorzaken  en uit zich in vele vormen van protest (corona, boeren, Gaza, asielzoekers, voetbalstadions) die steeds vaker aan intimidatie en geweld worden gekoppeld en vooral worden ondersteund door anti-democratische krachten. Ik vind dat verontrustend. Maar ik heb binnen mijn artistieke werk daar niet of nauwelijks een standpunt bij ingenomen. Want uiteindelijk ben ik vooral met de poëtische kwaliteit van het beeld bezig. En toch. Die door mij ervaren dreiging laat me niet los. En de oorzaken hiervan mogen wat mij betreft ook doordringen in mijn werken. Niet als statements, maar als vragen. Zoals: Kunnen wij ons nog wel losmaken van systemen? Luisteren wij nog wel echt naar elkaar? Bieden we elkaar nog voldoende bescherming? Kunnen we de dagelijkse werkelijkheid nog wel onderscheiden van de digitale werkelijkheid? Kunnen we nog wel omgaan met verlies? Nogmaals: ik ben niet van de letterlijke vertaling. Ik ben niet van de illustratie bij vragen. Maar ze klinken door. In materialen als karton, pastelkrijt en acrylverf. En in de titels van werkjes die ik overkoepelend TEGEN DE HORIZON heb genoemd.

Terug naar het karton voor een serie kleine werkjes (breedte ca. 25 cm). Naast spuitbusverf, pastelkrijt en sjablonen nu ook meer gebruik van acrylverf. Worstelen de figuren zich los? Gaan ze ergens naar toe? Worden ze bedreigd? Of nemen ze het heft in eigen hand? 

Soms bewandel je een zijpad. Stap je af van de vaste werkwijze: met verf en pastel op karton. Het zijpad: digitaal werken. Met als bijzonderheid dat ik (gefotografeerde) delen van mijn werk in die nieuwe ‘digitals’ opneem. Sampelen dus. En de vrijheid die deze stap oplevert, leidt tot nieuwe series. Met hetzelfde basisprincipe (Het Menselijk Tekort), met dezelfde stijlmiddelen (silhouetten, ruimte, patronen). Met associatieve titels. Maar door de digitale techniek ook met een andere sfeer. Interessant genoeg om te tonen. 

Van "Portretten Van Onco" naar "PVO-Portretten". De reden: mijn gezondheid is sterk verbeterd en de kanker speelt nu veel minder in mijn dagelijks leven. In mijn werk wil ik er daarom geen nadruk (meer) op leggen. Maar de portretvorm blijft intrigeren. Dit geeft ruimte om materialen en vormen te combineren met titels. Associatief als vanouds.

Op basis van hetzelfde thema 'PORTRETTEN VAN ONCO' maak ik tekeningen op wit papier. Lekker direct en spelen met dezelfde patronen en materialen als bij de uitgewerkte portretten. Hierbij een selectie. Formaat: 50x65cm. Ze zijn te koop: € 200,- per stuk exclusief lijst. Mail hiervoor [email protected]

.

Begin 2024 voel ik een vreemde vermoeidheid. ‘Gaat wel weer over’. Maar nee, het wordt erger. Ik ben een vaatdoekje. Eetlust verdwijnt. Net als kilo’s. Tekenlust. Werklust. Alle lust.

Tijd voor het medisch circuit. Huisarts, internist, uroloog…  Uiteindelijk de oncoloog. Uitgezaaide nierkanker. Het is juni en de zomer wordt anders.

Behandeling kan in het Antoni van Leeuwenhoek. Immuuntherapie. Om de 3 weken infuus. Ondertussen ziek, zwak en misselijk. Mijn atelier ligt er verlaten bij.

Na 3 kuren is er weer wat energie. Na de 4e nog meer. De CT-scan bewijst vooruitgang. Tumor en uitzaaiingen gekrompen. Bloedwaarden goed. Mijn kanker lijkt een chronische ziekte. Ik krijg meer toekomst.

Wankel keer ik terug naar mijn atelier. Wat wil ik? Wat wil ik maken? Wat wil ik zeggen? Vragen die ik nu beter niet kan stellen. En plotseling sta ik karton te snijden. Pak ik pastelkrijtjes. Sjablonen. Spuitbussen. Ben ik bezig. Wil ik iets doen met wat me is overkomen? Moet dat uit een onderbewustzijn komen of doet de ratio mee? 

‘Stel jezelf toch niet teveel vragen, jongen. Dat heb je al genoeg gedaan. Je bent vrij om te doen wat jij wilt. Wat dacht je van portretten?’

En zie daar: PORTRETTEN VAN ONCO.